Baby, I'm A Star

Hey, look me over
Tell me, do you like what you see?

Dit nummer trok me over de streep om het album toch volledig te beluisteren. De energie, het ritme, de bravoure – het spat eraf.

Might not know it now
Baby, but I are, I'm a star
I don't want to stop 'til I reach the top

Verwar dit niet met eigendunk. Het is eerder een mindset: pas als je zelf gelooft dat je goed bent, kunnen anderen je ook zo zien.

Hey, take a listen
Tell me, do you like what you hear?
If this don't turn you on
Just say the word and I'm gone

Vind je het niets? Ook goed. Maar wát een drive spreekt hieruit: “Everybody say nothing come too easy / When you got it, baby, nothing come too hard.”
Werk ervoor, en de weg wordt lichter.

Halverwege het nummer draait het perspectief:
Baby, baby, baby, baby
We are a star!

Hij tilt je op, trekt je mee naar zijn niveau – en plots ben ook jij een ster.

En dat geheimzinnige gefluister aan het begin? Dat is of Wendy of Lisa, achterstevoren opgenomen:
"Like, what the fuck do they know?
All their taste is in their mouth
Really, what the fuck do they know?
Come on, baby
Let's go crazy!"

Een speelse sneer naar de paniek over zogenaamd ‘verborgen boodschappen’ op lp’s – een hype die al sinds John Lennon en Revolver (1966) rondwaarde.

Baby, I’m a Star werd live opgenomen op die iconische avond: 3 augustus 1983 in First Avenue, Minneapolis. Samen met I Would Die 4 U en Purple Rain ving Prince hier de magie van een band die op dat moment op zijn scherpst stond.

Er waren eerdere studio-opnames (7 december 1981, 21 juni 1983, 12 juli 1983), maar de keuze voor de live-versie voelt logisch. Hier klopt de energie, hier hoor je de chemie van The Revolution. Soms is een studio-opname een foto, en een live-uitvoering een bliksemflits – en deze flits belichtte een ster in volle wording.