Prince and the Revolution - Kiss (Official Music Video)
Kiss
Nu ik door Parade wandel, kan ik niet omheen Kiss — het bekendste nummer van het album, en een schoolvoorbeeld van hoe Prince zijn genialiteit in een paar minuten kan samenvatten.
Een artiest herkent soms zijn eigen parels niet. Prince nam een bluesy demo op met akoestische gitaar en gaf het nummer aan Mazarati, die in een aanpalende studio werkten. De dag nadien hoorde hij welk briljant funky arrangement ze eraan hadden gegeven… en nam het terug. Hij stripte de song tot het bot: alle instrumenten verdwenen, enkel drumcomputer en gitaar bleven over, en daar zette hij zijn speelse falsetto bovenop. Zo radicaal minimalistisch is Kiss. Uit respect liet hij wel hun backing vocals staan.
Je kan op alle muziek dansen, maar bij Kiss is stilstaan gewoon onmogelijk: hyperdansbaar, een pure groove, funky en pop tegelijk. Zijn stem is verleidelijk, het ritme strak en droog.
De tekst is even sober als de muziek. Eigenlijk een anti-romantisch lied: Prince somt op wat hij allemaal níét nodig heeft (“You don’t have to be beautiful, rich, cool…”) en houdt enkel over wat er voor hem echt toe doet: passie, aantrekkingskracht en chemie. Het is tegelijk een spel van macht en verleiding — hij bepaalt de regels, maar altijd met humor en zelfrelativering.
De song contrasteert fel met de rest van Parade, dat rijk en filmisch is, vol orkestraties. Er is nauwelijks inbreng van The Revolution, en toch past Kiss perfect in het eclectische geheel. Het versterkte Prince’ reputatie als iemand die voortdurend de grenzen van de popmuziek opschoof.
Ook live bleef het een hoogtepunt, haast altijd op de setlist. In 2010–2011 bracht hij het zelfs met een choreografie waarbij zijn hele lijf het ritme werd. Tijdens Kiss in Nice 2010 maakte ik de foto van Prince die hij later gebruikte om het tweede luik van zijn Europese tournee aan te kondigen. Eerst zonder naamsvermelding, maar na een mailtje richting Paisley Park verscheen de dag erna netjes “lucgroosman.be” onder de foto.
Een mens heeft soms zo zijn momentjes.
Echt gebeurd Luc? Wow dat is geniaal. Toen Prince in 2016 pas overleden was werd zijn omheining in Paisley park overladen met herinneringen. Ook ik had toen een simpel tekstje gemaakt om daar op te hangen. Iets met dat hij veel meer betekende voor mij dan zijn muziek alleen. Ondertekend met Griet De Buck and family Belgium. Ik gaf het mee met mensen die ik had leren kennen via fb in één van de vele groepjes die toen ontstaan zijn. Later werd Paisley Park opengesteld als museum. Ook daar werd een deeltje van the fence nagebouwd. Groot was mijn verwonding toen ik verschillende keren hoorde dat ook daar mijn simpel briefje aanwezig was.
BeantwoordenVerwijderenEigenlijk denk ik dat elke Prince fan zo zijn momentje heeft. Daar zorgde Hij voor en dat doet Hij nog steeds.
Inderdaad Griet.
VerwijderenIk heb ook vernomen dat hij verschillende fans persoonlijk volgde.
Hij zat ook op verschillende prince sites, zoals Prince.org bijvoorbeeld.
Ik heb ooit eens een reactie gekregen op een review van twee concerten.
die twee concerten die hij deed in 1998 één in Brussel, en één in Gent.
Ik besloot toen dat Brussel een warmer, persoonlijker concert was dan Gent,
Maar dat het ook aan mij kon gelegen hebben, in Brussel had ik mijn tamboerijn mee, in Gent niet.
Ik kreeg een reactie: IT WAS ALL U
in all caps.
Vermoedelijk was hij dat dus zelf.
Zeker zullen we het nooit weten.