Just My Imagination

Ik ben nog lang niet uitverteld over Dirty Mind,

maar ik laat me leiden door de prikkels waarmee ik overstelpt wordt.

De vele live optredens van de laatste weken brengen me hiernaar terug.

Eens je als Prince fan dit hebt meegemaakt word je fanatiek, hij zei zelf fam, van familie. Een aftershow. Zowat het hoogste sacrale in muziek dat je kan meemaken. En met pijn in het hart moet ik jullie melden dat je dit niet meer kan meemaken, niet. Ik zie het geen andere artiest doen, niet op dit niveau. Hoogmis van de muziek.

Deze bootleg is tegelijk mijn kennismaking met bootlegs, geen idee dat dat zelfs bestond, en mijn kennismaking met aftershows. Wat was ik groen toen. Ik wist niet dat hij dat deed, geen idee hoe je dat zou geweten hebben, geen idee hoe je daar binnen kwam.

Ik besef dat het niet makkelijk samenleven met mij moet zijn. Er zit meer dan één rare kronkel in mij. Maar als Prince in een straal van 1000 km van mij verwijderd was, dan was ik van wacht. Ieder gerucht, iedere tip werd onderzocht. Want zo was het, wilde je erbij zijn, dan was dat alles laten vallen, auto in, en op het voetpad gaan wachten.

Hij deed het op die manier om verschillende redenen. Uiteraard draagt de geheimzinnigheid, het exclusieve karakter bij aan de totaal beleving. Maar ook, hoe wil je als popster van dit kaliber die een optreden geven voor 450 mensen. Dat is de capaciteit van Het Paard Van Troye in Den Haag. 450.

Ik ken niemand die aanwezig was bij dit. Niemand. Als je iedereen moet geloven die er was dan was de capaciteit van Het Paard dat van het sportpaleis. Ik was die avond in Rotterdam bij het optreden hiervoor. Kan je nagaan, hoe versteld ik was toen ik deze cd onder de toog werd aangeboden.

Luister hiernaar,

tranen met tuiten kan ik huilen.

Hij brengt hier een nummer van The Temptations, Just My Imagination.

Het begin al. Het geriedel op zijn snaren, dan zijn nagels over die snaren naar de manier waarop hij rhythm guitar speelt op z'n fender. Hij begint het nummer heel zacht zingend. 450 man is doodstil.

Each day through my window I watch her as she passes by

I say to myself, "You're such a lucky guy"

To have a girl like her is truly a dream come true

Out of all the fellows in the world, she belongs to you

But it was just my imagination

Runnin' away with me

It was just my imagination

Runnin' away with me

En dan zijn solo.

Nog nooit had ik iets dergelijks gehoord.

Dit was voor het eerst dat ik voelde dat zijn snaren verbonden waren met mijn ruggengraat.

Ik word geleid door emotie, dit is zo puur, zo direct. Een artiest die het beste van zichzelf geeft, puur uit liefde voor wat hij doet en kan. Een artiest die je weet te raken zonder dat je het uitgelegd krijgt, je kan het alleen maar doorgeven. Dit is voor mij het hoogste waar je kan geraken, het mooiste dat je kan meemaken. Het heeft bovendien zo'n helende kracht. Het haalt alles wat binnen je zit naar buiten, het trekt de beerput open.

Na zijn solo brengt hij je weer thuis, helemaal genezen.

Hij vraagt je mee te zingen, terug op aarde te komen.

En dan durft hij nog "Thank you" te zeggen.

Prince,

Just My Imagination

de nacht van 18 op 19 augustus 1988.

Het Paard Van Troye, Den Haag, Nederland