Venus De Milo

Venus de Milo

Een korte instrumentale adempauze op Parade, maar tegelijk een statement. Piano, strijkers, bijna klassiek van sfeer. Prince bewijst hier dat hij veel meer is dan een doorsnee popster: een muzikant, een kunstenaar die elk facet van zijn kunst wil verkennen. Voor mij was dit het eerste moment waarop ik zijn instrumentale kant écht leerde kennen.

De titel verwijst naar de beroemde Griekse sculptuur in het Louvre. Als 14-jarige stond ik daar ooit voor, overdonderd door het beeld en door de manier waarop het in de ruimte werd opgesteld. Je kan er niet omheen – net zoals dit korte stuk zich niet zomaar laat overslaan. Het is schoonheid in pure vorm.

Op de setlist stond “Venus de Milo” zelden, behalve in 2010, toen Prince het als intro gebruikte voor zijn concerten. Nog zo’n bewijs dat hij zijn hele oeuvre als één grote muziekdoos beschouwde, waaruit hij op elk moment een andere melodie kon lichten.

Parade is filmisch, veelzijdig, vol contrasten. Tussen de funky erupties en theatrale nummers plaatst Prince een miniatuur als dit. Klein in lengte, maar groots in betekenis.