Prince - do u lie

Do U Lie?

“Les enfants qui mentent ne vont pas au paradis.”

Misschien wel het vreemdste, maar tegelijk meest charmante moment op Parade. Een pastiche van Franse chansons en musette, recht uit een café-accordeon in Parijs. Slechts 1 minuut en 41 seconden, een mini-intermezzo tussen de funky en filmische tracks — en tegelijk de perfecte prelude op “Kiss”.

Prince speelt hier met taal. Engels en Frans vloeien door elkaar, en ook het woord to lie zelf: liegen, liggen, going down. Onschuldig en suggestief tegelijk, speels en toch geladen.

Veel luisteraars lopen er misschien aan voorbij, voor mij is het een essentieel onderdeel van het album. Het is Prince’ liefde voor film, theater en de Europese cultuur, een link die hij ook letterlijk legde met zijn eerste Europese tour in 1986. Het toont hoe breed de horizon van Parade is: funk, jazz, chanson en alles daartussen.

Wat me vooral treft: dit is de eerste keer dat ik echt hoor hoe Prince zijn stem als een instrument inzet, en hoe hij elk register beheerst. Luister naar de subtiliteit: dezelfde tekst, maar net anders gezongen.

• When I lie awake in my boudoir I think of you dear / Do you think of me or do you lie, do you lie?
  versus

• When I lie awake in my boudoir I think of you dear / Do y’all think of me or do you lie, do you lie?

Een kleine verschuiving, maar met grote impact. Uit do you wordt do you all. En plots hoor je weer iets van de mens achter de mythe: Prince, speels en briljant, maar tegelijk diep eenzaam.