Tamborine

Tamborine

Prince maakt hier van het meest onschuldige instrument
de meest intieme, haast gênante obsessie.

Het begint met het ritme:
opzwepend, steeds sneller, pure impuls.
Uiteraard.
Dit is masturberen.
Chaos die toch een patroon volgt,
genot dat meteen besmet wordt door schaamte.

Want wat zingt hij eigenlijk?
Niet alleen Tambourine,
maar ook troubling, troubling, troubling.
Is er iets eenzamer dan jezelf verliezen
bij het gezicht van iemand uit een magazine?
Troubling, inderdaad.

Around the World in a Day was zijn rebellie tegen succes,
zijn vlucht uit de schaduw van Purple Rain.
Tambourine is daarvan misschien wel het zuiverste bewijs:
ongefilterd, koppig, niemand die hem nog kon temmen.
Hier schudt Prince zichzelf letterlijk uit elkaar
om nieuwe lagen te vinden.

Veel mensen hebben dit nummer wellicht geskipt
bij het luisteren naar het album.
Voor mij was het altijd een guilty pleasure.

Guess that I'll stay at home
All alone and play my tamborine.

Ik heb zelf ook een paarse Prince-tambourine.
Ze heeft al wat belletjes verloren,
maar net dat maakt ze voor mij zo raak:
een klein instrument vol echo’s van onschuld,
obsessie, ritme
en alles wat Prince hier zo genadeloos eerlijk bezingt.