Prince and the Revolution - Raspberry Beret (Official Music Video)

Raspberry Beret

Laat ons het weekend inzetten met misschien wel de meest hartverwarmende, meest frivole popsong die Prince ooit schreef. Het lichtvoetige is misleidend: Prince blijft de meester-architect die elke kleur, elke laag en elk geluidje bewust plaatst.

Daarom kies ik ook bewust voor de video­versie. Daar krijgt het nummer meer ademruimte dan op het album. De finger cymbals die een sprookjesachtige lichtheid creëren, de funky percussieve intro, en ja… dat kuchje. Pure Prince: een kleine imperfectie die net de mens achter de mythe toont.

Je ziet hem door het publiek wandelen naar de plek waar hij het liefst is: op een podium, omringd door fans. Een mooi meisje reikt hem zijn gitaar aan — Jackie Swanson, hier in haar debuut, later bekend als Kelly Gaines in Cheers. De band bouwt de intro laag per laag op, Prince clears his throat, en hij is vertrokken.

Dat Prince hier de psychedelische tour opgaat onder invloed van Wendy & Lisa, geeft hij later openlijk toe tijdens zijn laatste Piano & A Microphone-tour. Op een bepaald moment vertelt hij over de eerste keer dat hij Lisa zag: ze durfde hem niet aankijken, hij wist niet wat hij met haar moest aanvangen… tot hij haar dat kleine harpsichord-motief op de piano hoorde spelen.
“And that’s the whole song, right?” bekent hij aan het publiek. En inderdaad: de kiem van Raspberry Beret ligt daar.

Op het eerste gezicht lijkt het een vrolijk verhaal over een jongen die zijn “eerste keer” beleeft met een meisje met een frambozenkleurige baret…
Maar bij Prince ligt de waarheid altijd een laag dieper.

Het meisje is geen naïef buurmeisje: zij verleidt hém.
Zij bepaalt het tempo, de plek, de sfeer.
Hij is nerveus, zij niet.
Prince draait het klassieke popcliché om en toont zich — alweer — feministischer dan de popwereld gewoon was.

En dan dat einde, vaak over het hoofd gezien, maar essentieel:
Hij ziet haar nooit meer terug.

Dat ene moment, zo kleurrijk, tintelend en licht erotisch, blijkt uniek, voorbij, en niet herhaalbaar.
Precies dát maakt het verhaal zwaarder dan je op het eerste gehoor vermoedt.

De kleur van haar baret wordt een symbool voor een eerste echte ervaring, een eerste verliefdheid, en tegelijk het zachte besef dat niets voor altijd is.

Prince doet hier wat hij zo vaak deed:
de melodie lacht, de tekst weent zacht.