The Everlasting Music of Prince

Hey, look me over Tell me, do you like what you see? Dit nummer trok me over de streep om het album toch volledig te beluisteren. De energie, het ritme, de bravoure – het spat eraf. Might not know it now Baby, but I are, I'm a star I don't want to stop 'til I reach the top Verwar dit niet met eigendunk. Het is eerder een mindset: pas als je zelf gelooft dat je goed bent, kunnen anderen je ook zo zien. Hey, take a listen Tell me, do you like what you hear? If this don't turn you on Just say the word and I'm gone Vind je het niets? Ook goed. Maar wát een drive spreekt hieruit: “Everybody say nothing come too easy / When you got it, baby, nothing come too hard.” Werk ervoor, en de weg wordt lichter. Halverwege het nummer draait het perspectief: Baby, baby, baby, baby We are a star! Hij tilt je op, trekt je mee naar zijn niveau – en plots ben ook jij een ster. En dat geheimzinnige gefluister aan het begin? Dat is of Wendy of Lisa, achterstevoren opgenom...

17 Days The rain will come down, then U will have 2 choose. If U believe look 2 the dawn and U shall never lose. Ik ben aangekomen bij het moeilijkste stuk van mijn wandeling: het iconische Purple Rain . Zo in de ban van When Doves Cry , ging ik op de dag van de release terug naar Matthijs op de markt. Ze lieten me eindeloos luisteren in zo’n afzonderlijk luisterkamertje. Maar het raakte me niet. Ik begreep het niet. Het deed me niks. Uiteindelijk kocht ik de 12” van When Doves Cry —met op de B-kant deze 17 Days . Opnieuw een nummer over verlaten, eenzaamheid en alleen zijn: Called you yesterday You didn't answer your phone If you're the one who's always lonely Then I'm the one who's always alone Prince was een albummaker. Als een nummer niet in de flow van het schilderij paste, dan kwam het er niet op. Vinyl had twee zijden, dus durfde hij zulke nummers op een B-kant te zetten. Het was tegelijk een cadeau aan de fans én slimme marketing: er was een reden o...

Dig if you will the picture. Woensdag 16 mei 1984. Funky Town, Guy De Pré op Radio 2: "Prince, die we kennen van Controversy en 1999, heeft een nieuwe single uit vandaag. Hier is-ie." Een gitaarscheur, droge drumlijn, wat gejank. Toetsen. Wat hoor ik? Leegte. Verwarring. Dit was geen funk zoals ik die kende. Dit was... iets anders. Donderdag 17 mei. Platenhuis Matthijs, markt Eeklo. Ik koop die single. Koptelefoon op. Terug en terug en terug. Hier zit geen baslijn in? Eh? Wat ís dit? Jarenlang probeerde ik het nummer te doorgronden. Discussies op de fora — Prince.org, Housequake, ItAintOver. Nog steeds hoor ik nieuwe lagen. "How can you just leave me standing / Alone in a world so cold?" Dat is geen liefdeszin. Dat is een kreet. Prince zijn verlatingsangst. Het verhaal gaat: ruzie met zijn vader over meisjes die hij mee naar huis bracht, uit het huis gezet, belt hij vanuit een koude telefooncel… maar hij mocht niet terug. Die kou, die leegte, die hoor je. En toch ma...

I love you london, What we’re gonna sing right now, it belongs to you but when I get to it, it’s gonna belong to me. Ron Wood, Sting ! 9 oktober 1981 Prince wordt door The Rolling Stones gevraagd om voor hen te openen in het LA Memorial Coliseum. Dé gedroomde start voor Prince zijn carrière, Dig if you will the picture: Prince staat voor een 80 000 macho’s op hoge hakken, in bikini briefs, netkousen, lange regenjas, begint met Bambi, hoge stem. Gefluit, homofobe en racistische beledigingen, bier, afval, kippenbillen vliegen naar het podium. Prince druipt af en vliegt terug naar Minneapolis. Het is Mick Jagger zelf die hem overhaalt om twee dagen later terug te komen en op 11 oktober hetzelfde te doen. Maar alles herhaalt zich. Maar naar mijn gevoel provoceert Prince de stone fans nog meer, hij start met dezelfde twee songs, maar past dan de setlist aan, Jack U Off beeld je in! Hij eindigt toepasselijk met Why You Wanna Treat Me So Bad? Dan al weet je wat een sterke performer hij is. U...

Het was met enige twijfel of ik het over dit nummer ging hebben. Altijd een favoriet van mij geweest, echt een ruige RAVE zoals ze in die tijd begonnen te ontstaan. Hij was, zoals steeds, voor op zijn tijd. Meester in capteren wat er gaande was in de muziekwereld. Hoe ruig hij hier te werk gaat, in een onhoudbaar ritme. Helemaal te gek. De rave duurt hier meer dan 15 minuten vol energie, niemand rust gunnend. Prince was toen volop bezig aan het een project rond Rave Unto The Joy Fantastic, nog voor hij de Lovesexy tour begon in 1988. Hij werkte steeds aan het volgende project, voor het huidige eigenlijk uitkwam. Het was een soort zelfbescherming tegen kritiek. Ik herken het gevoel. Het tonen van een voorontwerp aan een cliënt is voor mij als mijn kind blootgeven aan mogelijks harde kritiek. Ondertussen met al met iets anders bezig zijn, geeft jezelf wat ruggensteun mocht de kritiek te hard aankomen. Enfin, hij nam dit nummer al in Paisley Park op juni 1988. Hij probeerde het live uit o...

Heel bijzonder, niet zo zeer voor hem want hij deed het wel meer, dit nummer is nog niet uitgebracht als hij het hier live brengt. Het is zelfs nog niet opgenomen. Dus het bestaat nog maar enkel in zijn hoofd. De opnames van het nummer deed hij op 6 oktober 1988 in Paisley Park, tijdens een korte pauze in de Lovesexy tour. Dit is de eerste keer dat het nummer live te horen is, dus het is hoogstwaarschijnlijk dat we hier de geboorte van het nummer meemaken. Wat gaf die man veel. “Please Lord if you are out there” Let ook op de reactie van het publiek, bij een stilte moment, iemand zingt wat nu zou kunnen komen. “Yes” antwoord hij. Dat zo ik kunnen zijn. Helemaal weg in het moment, en alles loslaten . Prince heeft de gewoonte om cues te geven, voor licht, zijn band, het publiek, zonder uit de flow van het nummer te komen. Hier is het wel heel grappig. Zonder boos te worden, maar met zijn humor gaat hij in tegen Bonnie Boyer. “Still Would Stand All Time”, hij heeft het al een paar keer ge...

Ik zal dit nummer vaak behandelen, er is veel over te vertellen en er zijn vele uitvoeringen van. Ik hou ook ontzettend veel van dit nummer. There comes a time, in every man's life When he get's tired of fooling around Juggling hearts in a three ring circus Someday drive a body down to the ground There comes a road in every man's journey (in every man's journey) A road that he's afraid to walk on his own I'm here to tell you that I'm at that road And I'd rather walk it with you than walk it alone You are my hero, you are my future (you are my future) When I'm with you, I have no past (no past) Baby my one and only desire Is to find some way in this doggone world To make this feeling last Je hoort z’n rhythm guitar, heerlijk. dan zijn geriedel. De guitaren beginnen te communiceren, Hij en Miko. Ik kan niet uitmaken wie wat speelt, want Miko Weaver is getraind om te spelen zoals Prince, en hij doet het voortreffelijk. Hij spoort het publiek aan om te z...

  Waarom doe ik dit? Waarom wandel ik door Prince zijn Oeuvre en deel ik mijn ervaringen, bedenkingen en gevoel bij zijn nummers? Het geeft me de gelegenheid, om te genieten van zijn muziek. Ik ga terug naar de tijd waar ik een nummer ontdekte, naar het moment dat ik in een concertzaal stond, naar die kleine club waar ik deel mocht uitmaken van magische momenten. Mijn ervaring delen met jullie is ook een verrijking voor mij. Iedere like en reactie voelt warm aan. Het is bijna als de ervaring op een concert waarbij je voelt dat je samen geniet. Maar ik doe het vooral omdat deze grandioze dame het me vroeg. Susan Rogers, Prince zijn technicus tijdens zijn creatieve piek 1983-1987. Zij heeft de geboorte van al dat moois van op de eerste rij meegemaakt. Ze is audio-technicus en is nu professor, ze behaalde haar doctoraat in music cognition and psychoacoustics. Ze is een heel boeiende spreekster, ze heeft kennis en heeft een verhaal te vertellen. Ik mocht haar spreken in 2017 in Rotterd...

Onuitgebrachte songs, Hij moet er massa's hebben. Dit is er één dat ik nooit begrepen heb waarom hij het nooit uitbracht. Redenen om songs niet uit te brengen? Niet goed genoeg, te persoonlijk, al gedaan, of gewoon niet passen in het project waar hij dan mee bezig was. Prince vertelde verhalen, hij maakte albums. Was sterk in het samenstellen van een A en B kant, toen we nog over LP's spraken. In die tijd had hij ook de mogelijkheid om songs die niet echt pasten in een project uit te brengen als B-side. Met de digitalisatie is dat allemaal verdwenen. People Without. Hij schreef de lyrics op zijn hotelkamer, net voor deze legendarische aftershow. Het nummer is een unieke en rauwe Live-improvisatie. Het geeft ook goed de sfeer weer op die one-off shows, waar hij covers bracht, eigen nummers in een totaal andere versie, nummers die nog niet uitgebracht waren, of zoals hier, helemaal gaat improviseren. Hij heeft dan ook een band die hem zo goed kan volgen, die intuïtief weet waar h...

Ik ben nog lang niet uitverteld over Dirty Mind, maar ik laat me leiden door de prikkels waarmee ik overstelpt wordt. De vele live optredens van de laatste weken brengen me hiernaar terug. Eens je als Prince fan dit hebt meegemaakt word je fanatiek, hij zei zelf fam, van familie. Een aftershow. Zowat het hoogste sacrale in muziek dat je kan meemaken. En met pijn in het hart moet ik jullie melden dat je dit niet meer kan meemaken, niet. Ik zie het geen andere artiest doen, niet op dit niveau. Hoogmis van de muziek. Deze bootleg is tegelijk mijn kennismaking met bootlegs, geen idee dat dat zelfs bestond, en mijn kennismaking met aftershows. Wat was ik groen toen. Ik wist niet dat hij dat deed, geen idee hoe je dat zou geweten hebben, geen idee hoe je daar binnen kwam. Ik besef dat het niet makkelijk samenleven met mij moet zijn. Er zit meer dan één rare kronkel in mij. Maar als Prince in een straal van 1000 km van mij verwijderd was, dan was ik van wacht. Ieder gerucht, iedere tip werd o...

Wie dacht aan de hand van mijn laatste waterval aan post van concerten dat ik een andere artiest gevonden had om me op te concentreren, is, weer eens fout. Ik heb wel geleerd om live niet meer te vergelijken, dat helpt niemand zeker mezelf niet. Prince dus, we zaten bij het album Dirty Mind. Het album waar hij de footprint legt voor zijn seksueel imago. Als jullie dachten dat HEAD controversieel was, dan moet je eens naar dit nummer luisteren. Het maakt duidelijk dat hij geen enkel onderwerp uit de weg gaat. Hier zingt hij over incest. Een korte, explosieve punk-achtige track met rauwe energie, snelle ritmes en scherp, chaotische gitaarklanken. Het is bijna een nummer van The Ramones. De korte duur van het nummer, 1:33, versterkt de impact. Het is alsof Prince in één ademstoot het grootse taboe over je heen blaast. Tekstueel is het een van zijn meest controversiële nummers. I was only sixteen but I guess that’s no excuse My sister was thirty-two, lovely, and loose. My sister never ma...

Als Dirty Mind zijn meest rauwe en expliciet album is dan is HEAD zeker het hoogtepunt. Prince op zijn ruwst én brutaalst: een zwoel, minimalistisch funkstuk dat geen gênante woorden schuwt. De song bevestigde zijn verschuiving naar artistieke vrijheid en seksuele eerlijkheid. De song draait om orale seks. Prince verleid een bruid aan wie hij zegt: "I give you head till you’re burning up, till you get enough.” Dit is geïnspireerd door Darlene, toen hij haar voor het eerst in 1978 ontmoette ging ze trouwen, vandaar: "when I met you, baby, you were on your way to be wed" Het is ook een duet met Lisa Coleman, toen het nieuwste bandlid, nadat Gayle Chapman was vertrokken omwille van de expliciete teksten. "You're such a hunk So full of spunk" Het werd uitgebracht als single door Warner Brothers, in het promo materiaal voor de radiostations stond de waarschuwing: “Programmers: Please audition before airing.” Ondanks de controverse bleef Prince trouw aan zijn vis...

Een droge drumloop, keyboards vallen in en vormen een lange intro. Het verschil met zijn vorig album "Prince" kan niet groter zijn. Dat was meer gepolijst en glad geproduceerd, passend in de R&B trend van toen. Met dit nummer en album valt Prince op, en brengt het zowel fans als critici in de war. Dit is rauw, minimalistisch, een soort robotische funk. Het lijkt wel of het nummer rechtstreeks uit zijn kelder komt, opgenomen op een cassette. Ik las ooit eens een reactie van een fan die het heel goed omschreef: “The opening song, ‘Dirty Mind,’ sets the tone with its tightly packed percussion and synthesizer, sounding like it was recorded not just in Prince’s bedroom, but under his bed.” Ook qua kleding maakt hij statement: We zien hem nu in een lange jas, bikini slip, lange zwarte kousen en een rode bandana. Zijn teksten zijn helemaal in dezelfde lijn. Ook de opbouw van het nummer is bijzonder, er is geen refrein. Alles samen maakt dat Prince, in tegenstelling tot de twee v...

J ullie mogen één keer raden waarom ik dit nummer vandaag plaats. Now where I come from We don't let society tell us how it's supposed to be Our clothes, our hair, we don't care It's all about being there Everybody's going uptown That's where I want to be Uptown Set your mind free Uptown Een nummer dat Prince in 1980 opnam en uitbracht. In Europa enkel in de Benelux. Veel ophef maakte dit hier niet. In America werd daar wel zijn imago als provocatieve en grensverleggende artiest stevig neergezet. Een vroeg nummer van hem dat zowel muzikaal als inhoudelijk heel interessant én grensverleggend is. Uptempo funk en new wave, een minimalistische productie, heel direct. Gitaarpartijen in rhythm funk, met prominente baslijnen. UPTOWN zou een plaatsbeschrijving kunnen zijn van de levendige buurt in Minneapolis waar Prince vandaan komt, maar het is meer dan dat. Het gaat over vrijheid van expressie, zonder oordeel over kleding huidskleur of seksuele voorkeur. Hij hekelt b...

T echno. Er zijn weinig muziekgenres die hij niet uitgeprobeerd heeft. Het laatste nummer uit het album 'Originals' waar ik het hier wil over hebben, Make-Up. Prince nam het nummer op in de zomer van 1981 in zijn huisstudio in de kelder van zijn woning. Het nummer was bedoeld voor zijn project 'The Hookers' Een groep sexy meiden in lingerie. Dit is later geëvolueerd naar Vanity 6, hun versie kwam op hun album uitgebracht in augustus 1982. 1981. Het nummer lijkt me helemaal niet gedateerd. De versie van Vanity 6 zegt me niks, maar als je de kans krijgt om de versie van STIJN te horen zal je het met mij eens zijn dat dit een hedendaags nummer is, het is hem op het lijf geschreven. Zou ... Nee, Stijn Vandeputte was nog een peuter van 5 toen het nummer werd geboren. If I wear a dress He will never call So I'll wear much less I guess I'll wear my camisole Prince Make-up Zomer 1981 Kiowa Trail Home Studio, Chanhassen, MN.

  Nasty funk op woensdag, breek de week. Prince zorgt voor zijn eigen competitie. The Time met zijn buddy Morris Day als frontman. Hij gebruikte de band voor zijn alter ego Jamie Starr. Allicht vond hij dat die nummers onder eigen naam te veel zou focussen op funk, en hem in een doos zou duwen. Gevolg was wel dat er echt zware competitie kwam, zeker toen ze de 1999 tour deden in 1982. Dat was dan met 3 acts. Vanity 6, The Time en Prince. Prince moest echt zijn best doen om na een razend populaire band als the Time toen was geworden op te komen. Ook hier in Europa, in Nederland in het bijzonder waren The Time en dan vooral Sheila E een tijd populairder dan Prince. Purple Rain heeft dat allemaal veranderd. Met Morris en Jamie Starr zijn fantastische funky opnames en foto's. Waar Prince onherkenbaar de nasty pimp speelt, en met geld rondstrooit. Zoek gerust Cloreen Bacon Skin eens op, opgenomen in dezelfde studio net na dit nummer. Met Morris Day op de drums. Echt vette funk met humor...