Sometimes It Snows in April

Sometimes It Snows in April
Het laatste nummer op Parade staat haaks op alles wat eraan voorafgaat. Eenvoudig en naakt: enkel piano en akoestische gitaar. Intiem, bijna ongemakkelijk dichtbij. Wendy en Lisa’s stemmen klinken als een gesprek tussen vrienden dat muzikaal wordt gedragen. Breekbaar — je hoort de stem, de achtergrondgeluiden, een krakende stoel, vingers over de snaren. Geniaal dat hij dit zo behield.

Het nummer balanceert tussen rouw en aanvaarding: verdriet om de dood van een vriend, maar ook het besef dat schoonheid en verlies onlosmakelijk verbonden zijn.
“Love, it isn’t love until it’s past.
Always cry for love, never cry for pain.”

Tranen om schoonheid — zo herkenbaar, zo persoonlijk. In tegenstelling tot veel Prince-songs is dit geen rol of pose, maar klinkt het echt kwetsbaar en eerlijk.

Het werd opgenomen in Sunset Sound (LA) op 21 april 1985, dag op dag 31 jaar voor Prince’ sterfdatum. En ook die dag sneeuwde het.

Als ik zei dat Anotherlover een mokerslag was, dan is dit misschien wel het meest emotionele en profetische moment in Prince’ oeuvre.