A Case of U

🌙 A Case of U

Sommige nummers komen niet zomaar voorbij, ze blijven hangen als een geur, als een kleur.
Joni Mitchell schreef A Case of You begin jaren ’70 — teder, breekbaar, met haar dulcimer op schoot.
Prince was een levenslange bewonderaar. Hij noemde haar meermaals een van zijn grootste invloeden, vooral qua songwriting en harmonische complexiteit. Hij leerde zelfs gitaarakkoorden door haar platen te beluisteren.

Het is de eerste cover die ik Prince hoorde spelen.
Hij nam het verschillende keren op — het nummer hield hem jarenlang bezig, misschien wel zijn hele leven.
In deze versie brengt hij het voor het eerst officieel uit in 2002, op One Nite Alone, een intiem pianoproject dat enkel via zijn fanclub verspreid werd.
Hij verandert subtiel de titel – You in U – zijn typische symbooltaal.

Het is geen imitatie, maar een interpretatie vanuit zijn eigen ziel.
Zijn stem breekt, ademt, zoekt — alsof hij Joni’s woorden herleeft maar door zijn eigen prisma van verlangen en geloof haalt.
Joni zei later met ontroering dat Prince haar muziek “begrijpt zonder uitleg”.

Wat me altijd raakt, is dat hij slechts één strofe en het refrein zingt.
Hij brengt enkel de essentie van de song — dat deel dat hem het meest treft.

I'm a lonely painter
I live in a box of paints

Lonely painter — dat is hij.
Hij schildert zijn emoties in muziek, maar hij doet het alleen.
Zijn hele carrière roept hij zijn eenzaamheid uit, en wij, fans, we horen het vaak niet.

Die intro... de manier waarop hij met zijn piano aanslagen naar de melodie van Joni’s dulcimer komt.

You're in my blood like holy wine, you're so bitter, so sweet
I could drink a case of you, darling…

En dan dat einde, waar hij zo hoog gaat bij holy wine,
alsof hij zijn geliefde de hemel wil inzingen.